People Will Talk

People will talk about you when they envy you and the life you lead.
Let them.
You affected their life.
Don't let them affect yours.

مردم زمانی در مورد شما حرف می زنند که به شما و زندگیتان حسادت می کنند و زندگی شما را (به جلو) هدایت می کند. 

بگذارید به حرف زدن خود ادامه دهند.

شما باید بر زندگی آنها تاثیرگذار باشید. 

اجازه ندهید آنها بر زندگی شما تاثیر بگذارند.

People Will Talk 1951
Director: Joseph L. Mankiewicz
Writers: Joseph L. Mankiewicz (written for the screen by), Curt Goetz (play)
Stars: Cary Grant, Jeanne Crain, Finlay Currie

فیلم رو می تونید از اینجا ببنید:

;)

پ ن.:

گاهی آدم باید خودش مفهومی برای زندگی پیدا کنه

حال خوش رو باید خود آدم برای خودش بسازه وگرنه هیچکس چنین تعهدی به آدم نمی ده

هيچكس قادر به فرار از وحشت مغز نيست.

مجرد شايسته
سر آرتور كانن دويل

#شرلوك-هلمز

در كنار شيرها

نوشته كن فالت

پ ن.:
من كتاب رو بيشتر دوست داشتم، اما فيلم هم خوبه
نسخه زبان اصليشو بالاخره پيدا كردم😁

‏People I Know

یه نفر داشت در مورد کمک به چند نفر صحبت می کرد

داشت می گفت مردم (بعضیاشون البته) چشم ندارن ببینن که تو به چیزی غیر از اونا فکر کنی؛ به محض اینکه متوجه بشن که اولویتت نیستن، شروع می کنن به زیر آب زنی و فضولی و تجسس...

بهش گفتم، می خوای کمک کنی، کمک کن، اما درگیرشون نشو. دلسوزی و درگیر شدن شروع شکستن آدمه. اونوقت دیگه قدرتی نداری که بخوای ازش استفاده کنی.

بعد یاد فیلمی افتادم که جزو معدود فیلمایی بود که این اواخر دیدم و هنوز باهاش درگیرم. 

یه دیالوگی داره که خیلی وقته تو مناسبات شخصی و اجتماعیم بهش رسیدم؛ گاهی فکر می کنم، آدم تا چیزی رو با همه وجودش درک نکنه، نمی فهمتش...اما وقتی که فهمید یا بهتر بگم درک کرد...

قطعا دیگه اون آدم قبلی نیست.

"بدترین چیز در دنیا اینه که زیادی بدونی، بهتره که سعی کنی آدم ضعیفی باشی؛ اینطوری خیلی بهتره"

جایی ابتدای فیلم مستند «در جستجوی ریچارد» آل پاچینو با جوانی صحبت می کنه . بعد ازش می پرسه، در مورد شکسپیر چی می دونی؟ پسر جواب می ده، یک بانکی در انگلستان هست که از عکس شکسپیر به عنوان هولوگرام آی دی روی کارت های بانکی استفاده کردند. آل پاچینو ازش می پرسه: در مورد شکسپیر چی فکر می کنی؟ پسر جواب می ده:

He’s a great export.

Looking for Richard 1996

Director: Al Pacino

چیزی به اسم حقیقت در قانون وجود نداره. همه دروغ می گن.
دنبالش نگرد! پیداش نمی کنی.

Misconduct 2016

اهل سریال دیدن نیستم؛ اونم سریال های فصلی و طولانی

اما این یکی فرق می کرد؛ کاملا فرق می کرد.

کنجکاو شدم که ببینم وقتی آل پاچینو حاضر می شه تو چند اپیزود از یه فصل یه سریال بازی کنه، یعنی چی؟؟؟!!!

کل بازیش شاید یک ساعت در شش قسمت هم نباشه، اما نمیشه از زل زدن بهش دست برداشت؛

تو یه صحنه ای دکتر داره سعی می کنه بیماریشو بهش توضیح بده. تو همین حال اونم داره لباس می پوشه و گوش می ده و دوباره دور خودش می چرخه و خرت و پرتاشو جمع می کنه و دوباره گوش میده...

و بعد تو لحظه ای که مطمئن میشه همه چیز تکمیله:

همه اون چیزی رو که هست با قدرت تمام و با دلایل و منطق بی نقصش و با جمله هایی صریح و ساده انکار می کنه. 

دقیقا همون کاری همه ماها حتما در طول زندگیمون ( محصوصا برهه ها حساس) مرتکبش می شیم. و البته در همین مواقع تنها چیزی برامون اهمیت داره، تاثیر در باور طرف مقابلمونه نه اون چیزی که واقعا هستیم.

و چقدر این سکانس زیباست!!!

و نکته مهم: این کار موقعی ساخته شده که باید پیامی رو به تاثیرگذارترین شکل ممکن به جامعه می دادن؛ پیامی در این حد: مواظب باشید!!!

Angels in America 2003

پ ن.:

به ندرت کسی رو دیدم که یک حرکت بدن یا صورتش انقدر درگیرم کنه.

ولی این موجود ، موجود غریبه  

می دونی؟ فکر می کنم افسردگی زمان تولده

Danny Collins 2015

پ ن.:

فکر می کنم این حرف واقعیت داره. در واقع تو وضیعت الان خودم فکر می کنم که واقعیت داره. 

این حالت رو می شناسم. بیشتر موقعی سراغ آدم میاد که نمی دونی با این همه شهرت و موفقیت چه خاکی تو سرت بریزی.

برای تغییر ذائقه جانورای روانی خوبه؛

مخصوصاً برای همانندهای لهی (مثل من) که بدجور افتادن رو اون دنده لج و تمام روز به زمین و زمان فحش دادن و سر آخر چون که نمی خواستن به هیچی فکر کنن، نشستن به فیلم دیدن؛

و در نهایت هم شوک شدن از کشف شبانه شون

و ن.:

خاص، نادر و با نمک بود و البته به نظرم هیچکدوم ندیده باشینش

و تصورشم نمی کنین

که چنین کاری از آل پاچینو حتی وجود داره

درواقع از ته اینترنت درش آوردم😁

مشکل جنگ اسلحه فروش ها اینه که هیچوقت مهماتشون تموم نمیشه.
*
مي دونين کي زمين رو به ارث مي بره؟ تاجرين اسلحه. براي اين که بقيه سرگرم کشتن بقيه هستن.
اين رمز زنده موندنه که هيچ وقت به جنگ نري؛ مخصوصاً با خودت

Lord of War 2005

Director: Andrew Niccol

Box office: 72.6 million USD

Budget: 42 million USD

Stars: Nicolas Cage, Ethan Hawke, Jared Leto

يه وخت به ساحت رفيع استاد جيرانى و طرفداراش بر نخوره ها!!!

(آخه اين روزا هر جا كه مى ريم يكى داره شاهكار جديدشو مى ستايد)

ديديم نميشه چيزي نگفت.

راستش به نظرِ منِ مخاطبِ عام، سينما اگه يه فلسفه (رسالت به عبارتى) داشته باشه، اون رويا پردازيه

چيزايى رو به آدما نشون بده كه تو دنياى واقعيشون نمى بينن

ديگه نگم از زق زق و زر زر و ...

(ياد شكيبايى افتادم كه تو خانه سبز داشت بازى ها شونو رو دكوپاژ مى كرد... آخر عشق يعنى)

پ ن.:

من همونطور كه همه چيز خوان هستم، خوشبختانه يا متاسفانه همه چيز بين هم هستم؛

اينكه بعضيا فكر مى كنن الفردهيچكاك هستن و بايد فيلمشونو هم سياه و سفيد بسازن، لزوما به اين معنى نيس كه تعليق رو خوب درآورده باشن

انصافا اسم فيلمشو خوب انتخاب كرده؛ چون آدم يا مي خواد خودشو خلاص كنه يا استاد رو.

نااميدش نكنم؛ گريم الناز شاكر دوست و نور پردازيش برام جالب بود

#خفگى

نجات زندگی انسان مثل عاشق شدن است؛ بهترین دارو در دنیا.
روزها و بعضی مواقع هفته ها پی در پی تو آواره خیابان ها می شوی و هر چیزی را که می بینی، بی انتها و نامعلوم است.
یک بار به مدت چند هفته نتوانستم زمین را حس کنم. به هر چیزی که دست می زدم، تابان تر می شد. بوق ها در کفشم نواخته می شد. از جیب هایم گل می ریخت.
با خود می اندیشیدم ای کاش فنا ناپذیر بودم.
انگار که زندگی خودت را نجات داده ای.
خدا از میان تو عبور می کند.
چرا انکار می کنی که برای یک لحظه آنجا تو خدا بودی؟

Bringing Out The Dead 1999

اين چند روز كه فيلم Next رو ديدم و دارم بهش عمیقا فكر مى كنم، به اين نتيجه رسيدم كه ما كافيه فقط زمانى رو جلوتر از آينده ببينيم (تایمش هم مهم نیست؛ اصلا بگو یک ثانیه)؛ امكان نداره دست به تغيير جزيياتش نزنيم.

امكان نداره كه برابر سرنوشت خودمون مقاومت كنيم و بذاريم همه چى به روال خودش بره جلو؛

مطمئنم براش توجيهاتى داريم (يا بهتر بگم مى سازيم) كه از نظر خودمون منطقى ترين ماجراى دنياست.

یه چیزی که درباره آینده هست اینه که هر بار که بهش نگاه می کنی، تغییر می کنه؛ چون بهش نگاه کردی.
و این هر چیز دیگه ای رو هم تغییر می ده.

Next 2007

- مامان چرا باید ما رو اینطوری بترسونن؟
= چون ساخت ترس از ساخت دیوار راحت تره

The Humanity Bureau 2017

شروع فیلم منو شوک کرد. داشتم فکر می کردم در همه جای دنیا می شه رد پای فیلم سفارش شده رو تشخیص داد. و در مورد این یکی البته با یک تفاوت:
اصلاً اصراری نداره که پنهان کنه "من سفارشی ام". به طور آشکاری داره می گه: "من دارم سوال های شما رو از طریق این فیلم پاسخ می دم".

The Humanity Bureau 2017

فیلم با این جمله ها شروع میشه: 

"در آینده ای نزدیک پس از فاجعه اقتصادی و تغییرات اقلیمی و خشکسالی، مهاجرت زیاد و جنگ داخلی پدید آمد. جامعه فرو پاشید. ساخت و تولید صنعتی غذا و کالا متوقف شد. آمریکا اطراف خود و شهرهایش دیوار کشید. دولت قدرت عظیمی به سازمانی داد که وظیفه اش ارزیابی و جداسازی شهروندانی بود که باری بر سیستم تحمیل می کردند. نام آن سازمان این بود: اداره انسانیت"

من دوستش داشتم
کسی چه می دونه
شاید یه وقتایی آدم خودش باید عدالت رو جاری کنه

از میان اتفاقی های زندگی من

امشب دیدمش
از اون کارایی بود جملاتش برای یه بار دیدن (برای من البته) سنگین بود

captain corelli‘s mandolin 2001

جای دردناک قضیه اینه که تو کانال گردی های روز جمعه صبح یه فیلم پیدا کنی که بخوای ببینیش اما چون نمی تونی حدس بزنی که میشه با خانواده دید یا نه، آخرش ترجیح می دیدی بی خیال نیکلاس کیج بشی و بشینی پای جم فود

همینقدر داغون و بیچاره

غرور و تعصب

دارسی: دفعه ديگه که با خانم جواني درباره تيراندازي حرف می‌زنم این‌قدر تشويق نمی‌کنم. بله! به خاطر اين درس ممنونم.

الیزابت: ممنونم که این‌قدر خوب توضيح داديد. بيشتر آقايون دلخور ميشند و درست هم هست.

دارسی: ميشه بهم ميگيد چرا؟ مصممید منو برنجونيد؟

الیزابت: بگم، آقاي دارسي؟ چون به نظرم آسیب‌ناپذیرید. به نظر مياد خيلي خونسرديد. شايد چون به‌قدر کافي نمی‌خندید.

دارسی: ممکنه حق با شما باشه؛ اما سوال منو جواب نداديد.

بینگلی: دارسی! به من قول داديد. دارت زدن رو يادم بديد.

دارسی: ديگه هيچ راهنمايي به خانم‌های جوان نمی‌کنم. اونا بايد بمن درس بدند ... شما چي ميگي ميس بينگلي؟ ميس اليزابت فکر می کنه به‌اندازه کافي نمی‌خندم.

بینگلی: متأسفم که می‌بینم شما بيشتر از قبل می‌خندید... به نظرم، خنده زيادي... جلفه

الیزابت: اوه! اگر واقعاً مي خوايد باوقار باشيد، مجبوريد، بميريد. هيچي باوقارتر از يه موميايي نيست.

غرور و تعصب

نوشته جین آستن