به نظرم بدتر از خبر مردن يه آدم مي دونين چيه؟
اين نقل قول هاي حضوري و مكالمه هاي تلفني ايه كه از متوفي براي هم تعريف مي كنن.
چند بار از صبح اومدم داد بزنم، بسه نمي خوام چيزي بشنوم؛ بعد يهو متوجه شدم يكي از كساني كه بغض مي كنه يا داره داستان رو تعريف مي كنه مامان خودمه.
به نظرم مراسم كفن و دفن و ختم مرده هاي ما به خودي خود شكنجه طاقت فرسايي هست كه تا تموم بشه خود آدم كلي فرسوده و متلاشي ميشه؛ ديگه نمي فهمم چرا ديگه با تعريف كردن قبل و بعدش براي هم انقد اين شكنجه رو كش مي ديم.
واقعاً عروسي ها و جشن ها و تولدها و مهمونيامونو انقد با آب و تاب واسه هم تصوير سازي مي كنيم؟؟؟
